“Life is funny. Things change, people change, but you will always be you, so stay true to yourself and never sacrifice who you are for anyone.”
—― Zayn Malik (via psych-quotes)

Kasi adik akong magpicture, at adik siyang maglaro. Kaya may picture pa kami na sa cp nya siya nakatingin. Marunong na rin pala akong ngumiti ng labas ngipin. Such improvement, much wow.

Hindi ko na alam kung kailan ‘to. Naimbak kasi sa drafts ko.

Selfie with Paul Itay, isa daw sa mga pogi sa school. Charming siguro pwede? Pero di pasado sa kapogian standards ko. Pero okay na rin.

Ang pangit ng sulat niya, at ng apelido niya.
But I want that surname, to be my surname, in the future.
Mommy Joanna yan ihh.

Ang pangit ng sulat niya, at ng apelido niya.

But I want that surname, to be my surname, in the future.

Mommy Joanna yan ihh.

Birthday.

April 13, 2014.

Tinatamad akong ikwento ang mga nangyari kasi wala namang bago. Except that, may love life ako sa araw ng birthday ko. Madalas kasi brokenhearted ako pag birthday ko o sadyang malungkot. I never felt special sa sarili kong birthday, until this time.

Ang laki ng effort ng aking mukhang pugo na boyfriend, Ronald, at nag-uunahan pa sila ng anak ko, Jade, na batiin ako at 12 midnight. Jade won, though. Pero pinaglalaban ni Ronald na siya naman daw ang una sa mga lalaki. Honestly, I don’t really mind who’s first or what.

Ang daming nag-greet sakin sa facebook. Yung iba, alam talaga. Karamihan, kasi pinaalala ni Facebook. Naalala nila yung babaeng maingay sa news feed nila na puro kadramahan at kagaguhan ang pinopost.

Natuwa naman ako sa effort ni Angelie na kantahan ako ng Happy Birthday Korean Version kahit sintunado. Naiyak ako nung pinapakinggan ko. 

May inalay na post sa akin si Anna, sobrang na-appreciate ko yun. May parte ako sa blog niya, na parang buhay nya.

Binati ako ni Christine at nagpasalamat siya dahil tinuruan ko daw sya ng mga kalibugan. Tapos more chupa in the future daw ganun pa-blow naman daw ako. Very Christine-like.

Si Jason ang unang nag-greet sakin ng advance, at siya din ang unang nag-greet sa akin sa facebook. Ang galing ng timing.

Nag-greet din si Julia na puno ng Words of Wisdom. Much wow. Mga tungkol sa katangahan ko sa buhay and how she will always be there for me.

Naghanda kami nung gabi, at nasayahan naman ako sa mga nangyari.

Maraming Salamat sa mga bumati. At least, naalala niyo ako sa araw na nag-exist ako sa mundong ‘to. Baka kung walang pulangmanunulat, mas tahimik at mas maayos ang mundo. Walang bumati sa akin sa tumblr. Pero okay lang yon. Hindi naman kasi ako famous.

Tangina mo minsan pero putangina mo most of the time.


Pray.

Pray.

Breakaway Theme
Design by Athenability
Powered by Tumblr